EN
Zapraszamy na otwarcie wystawy dr Magdaleny Świercz-Wojteczk „Wnętrze formy”
Galeria Nowe Miejsce - wystawy, warsztaty. Al. Jerozolimskie 51/2, 00-697 Warszawa
12.11. Godz. 18:00
Na wystawę Magdaleny Świercz-Wojteczek w Nowym Miejscu składa się sześć prac na papierze (100 × 70 cm), kilkanaście mniejszych szkiców, dwie prace z cyklu „Forty” i trzy z serii „Forty/Wieże”, inspirowanej architekturą przemysłową. Autorka łączy w nich akwarelę i akryl z rysunkiem ołówkiem, węglem i pisakiem, miejscami sięga też po kolaż. Kompozycje mają osobliwy obrys przypominający odwrócony krzyż bądź rozłożone na płasko kimono. Ich boczne ramiona są raz krótkie i niemal jednolite w kolorze, innym razem rozciągają się szeroko i rozszczepiają na trójkątne pola. W przygaszonych błękitach, zieleniach i szarościach pojawiają się wąskie pasma bieli, niekiedy także żółci i czerwieni. Jedne biegną wzdłuż krawędzi, inne zbiegają się w głębi, jak linie wyznaczające perspektywę wnętrza. W jednej z prac papier odgina się od płaszczyzny obrazu, tworząc niewielki relief. Rzucony przez niego cień wchodzi w obręb kompozycji.
Rodowodu tych form można szukać w pracowni prof. Henryka Chylińskiego, gdzie podczas studiów na warszawskiej ASP Świercz-Wojteczek projektowała m.in. opakowania. Rozrysowywała ich siatki, sprawdzając, jak poszczególne części ułożą się po złożeniu w przestrzeni. Po latach powróciła do tej z pozoru technicznej czynności. W rozłożoną siatkę bryły wpisała malarstwo. Przesuwa boczne ramiona, zmienia ich proporcje i podziały, prowadzi przez nie linie perspektywy. Poza metodą, u źródeł tych prac jest przede wszystkim uważny ogląd rzeczywistości. Artystkę zajmuje to, jak bryła zmienia się w świetle i jak architektura kadruje pejzaż. Niegdyś punktem wyjścia był stary dom dziadków, później także niewielkie okna Fortu Sokolnickiego czy bramy średniowiecznej Colonnelli. Z włoskiego miasteczka, w którym przed laty pokazywała wystawę dyplomową, przywiozła fotografie. Wracała do nich, wybierając widoki ujęte w ramę przejścia albo otworu w murze. Z konkretnego miejsca pozostaje niekiedy ledwie smuga bieli, trójkąt albo załamanie szaroniebieskiej płaszczyzny. Te formy przywołują sposób, w jaki artystka widziała odleglejsze plany z wnętrza domu, spod bramy czy przez małe okno fortu.
Niedawno nowe cykle Świercz-Wojteczek można było oglądać na indywidualnej wystawie „Siatki przestrzeni” w Jaskólska Art Gallery, a także w dialogu z twórczością prof. Janusza Kaczmarskiego, w jego warszawskiej pracowni udostępnionej w ramach otwartych pracowni historycznych.
Prace Magdy przypominają także modele do składania. Blisko im do powieści 62. Model do składania Julia Cortázara, w której sens wyłania się z odległych skojarzeń i powracających motywów. Zgeometryzowane, z pozoru abstrakcyjne kompozycje, rozłożone na papierze, można w wyobraźni złożyć w bryły. Z wnętrza takiej bryły nawet wąska szczelina wystarcza, by zobaczyć kawałek świata.
Tekst: Magdalena Durda-Dmitruk
Magdalena Świercz-Wojteczek zajmuje się malarstwem, rysunkiem i grafiką. W 2003 roku ukończyła Wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, uzyskując dyplom w pracowni prof. Henryka Chylińskiego. W 2005 roku ukończyła studia podyplomowe na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie, a w 2012 roku obroniła doktorat na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach. Od 2003 roku pracuje w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Jest związana z Fundacją Dziecko i Sztuka, w ramach której prowadzi zajęcia plastyczne dla dzieci i młodzieży. Swoje prace prezentowała na wystawach indywidualnych m.in. w Warszawie, Krakowie, Olsztynie, Kielcach i włoskiej Colonnelli. W 2026 roku pokazała „Geometrię pamięci” w Galerii Ostrołęka, „Siatki przestrzeni” w Jaskólska Art Gallery oraz zaprezentowała swoje prace w dialogu z twórczością prof. Janusza Kaczmarskiego w jego warszawskiej pracowni w ramach Otwartych Pracowni Historycznych.